IVAN Zeven jaar heb ik gezocht naar de jongen die me leerde hoe ik moest overleven. Jay en ik waren pleegbroers in hetzelfde huis, waar we schuilden voor een mishandelende alcoholist die angst tot een dagelijkse regel maakte. Hij leerde me wanneer ik stil moest zijn, wanneer ik moest verdwijnen, wanneer ik moest rennen.'s Nachts verstopten we ons in de schuur en leerden feiten uit het hoofd over elkaar—namen, verjaardagen, littekens—omdat we wisten dat we elk moment gescheiden konden worden. We legden een gelofte af dat, ongeacht waar ze ons naartoe zouden sturen en hoe lang het zou duren, we elkaar weer zouden vinden. Als ik Jay jaren later eindelijk vind, is hij niet meer de jongen die ik kende. Hij is gebroken op manieren die niet mooi helen, en draagt wat hem is aangedaan alsof het in zijn botten is gegrift. Maar ik heb hem een belofte gedaan, en die ben ik van plan te houden. Ik heb al die jaren niet overleefd om hem weer kwijt te raken. JAY Ik leerde al jong dat niets blijft, geen thuis en geen veiligheid. Het enige wat ooit solide aanvoelde was een jongen die samen met mij overleefde totdat ze ons uit elkaar rukten. Daarna leerde ik hoe ik mijn pijn kon verdoven. Ik vertelde mezelf dat de jongen die ik me herinnerde voor altijd verdwenen was, omdat iets anders geloven te veel pijn deed. Dan staat hij ineens weer in mijn leven, en wil ik dingen die ik niet verdien. Ik wil hem op manieren waar ik doodsbang voor ben om naar te vragen. Hem dichtbij laten komen betekent dat hij de delen van mij ziet die ik verborgen houd, de schade waarvan ik doe alsof die niet bestaat. Als hij me echt ziet, zal hij weggaan. En ik weet niet of ik het zou overleven om hem twee keer te verliezen. Onthoud mijn naam is een diep emotionele (en pittige) gay MM hurtcomfort-romance over gekozen familie, helen van trauma, herstel en blijvende liefde.