Er is niet een individu dat doet, noch een individu dat ervaart. Er is geen realiteit om te scheppen of te beïnvloeden, en er is ook geen echte gebeurtenis om waar te nemen. Dat individu met die hele structuur van afgescheiden zijn, van het hebben van een autonoom bestaan dat kan eindigen, is deel van de droom. Het bestaat niet. De idee dat er één bepaald standpunt is dat bevrediging schenkt, is slechts een deel van de droom. Of het nu gaat om de waarnemer, om wie er wat doet, of iets anders. En toch: actie vindt plaats, scheppen gebeurt (schijnbaar) en niet-doen gebeurt evenzeer. Het gebeurt allemaal schijnbaar, het leidt natuurlijk nergens naar, toch is het al heel en compleet. Er is geen individu dat iets creëert of waarneemt om vrij te worden. 'Zijn' is al vrij. Leven is vrij om te verschijnen als wat dan ook en alles wat verschijnt is het 'al'. Uiteindelijk gebeurt er niets. Uiteindelijk verandert er niets en niets hoeft te veranderen.